José Álvarez, hiszpański misjonarz, wstąpił do Zakonu Kaznodziejów w 1919 roku i przybył do Peru w 1927 roku, aby rozpocząć pracę misyjną w amazońskiej dżungli. Kontaktując się z rdzennymi mieszkańcami, nauczył się kilku lokalnych języków i udokumentował kulturę i styl życia nieznanych dotąd plemion.

Jedno z tych plemion, Amarakaeris , nadało mu imię Apaktone – „Stary Ojciec”. Tak zaczęły go nazywać wszystkie plemiona, które odwiedzał podczas swoich wypraw kajakowych. Jego celem było uwolnienie rdzennej ludności od wyzysku i pomoc w rozwiązywaniu konfliktów międzyplemiennych. Dzięki swojemu oddaniu i szczerej trosce zyskał głęboki szacunek i zaufanie.

Pod koniec życia stan zdrowia Alvareza pogorszył się i powrócił do Limy, gdzie poświęcił się opisywaniu poznanych języków i przeżyć z wypraw.

Apaktone ucieleśnia ducha misyjnego dominikanów XX wieku – zaangażowanie, które doprowadziło do powstania niezliczonych wspólnot chrześcijańskich w Afryce, Ameryce Łacińskiej, Azji i Oceanii.