Juan Macías urodził się w Ribera del Fresno w Hiszpanii w 1585 roku. W wieku 34 lat wyruszył do Ameryki, podróżując przez Kolumbię i Ekwador, aż dotarł do Limy, gdzie wstąpił do Zakonu Kaznodziejów jako brat świecki w klasztorze św. Marii Magdaleny. Przez dwadzieścia dwa lata pełnił funkcję furtiana klasztornego, zawsze pomagając biednym i potrzebującym. Zainspirowany przez św. Marcina de Porres, troszczył się o biednych w Limie. Podróżował po mieście na osiołku, rozdając im chleb i jedzenie. Cud, który doprowadził do jego kanonizacji, wydarzył się w 1949 roku w Olivenza w Hiszpanii, gdy kucharz z jadłodajni, któremu skończył się ryż podczas przygotowywania posiłku, poprosił o jego wstawiennictwo, a ryż, który przygotowywał, rozmnożył się w niewytłumaczalny sposób, karmiąc wszystkich głodnych.