Vincent Liem de la Paz urodził się w 1732 roku w rodzinie chrześcijańskiej w Trà Lộ, w dzisiejszym północnym Wietnamie (wówczas Tonkin). Jako młody człowiek otrzymał stypendium na studia na Uniwersytecie Santo Tomas w Manili.
Po ukończeniu studiów wstąpił do Zakonu Kaznodziejów, przyjął święcenia kapłańskie i w 1759 roku powrócił do ojczyzny, aby rozpocząć działalność misyjną. Z powodu działalności kaznodziejskiej został aresztowany w 1773 roku i skazany na śmierć. Został stracony 7 lipca wraz z bratem Jacinto Castañedą i innymi misjonarzami chrześcijańskimi. Listopad 1773. W. Dzieło przedstawia jego współtowarzyszy męczenników.

W latach 1856–1862 chrześcijanie w Centralnym Tonkinie, a zwłaszcza dominikanie, doświadczyli kolejnych prześladowań, w trakcie których torturowano i stracono 24 zakonników.
W latach 1739–1862 w wyniku prześladowań w Wietnamie zginęło około 130 000 chrześcijan. 1988. W 2011 roku papież Jan Paweł II kanonizował 117 wietnamskich męczenników, w tym Wincentego Liema i jego współmęczenników, którzy zostali straceni razem z nim.