Albert Lagrange początkowo studiował prawo, ale w 1878 roku wstąpił do seminarium, gdzie z wielkim oddaniem poświęcił się studiowaniu Biblii i archeologii.
Rok później wstąpił do Zakonu Kaznodziejskiego, przyjmując imię Maria Józefa . Po święceniach kapłańskich w 1883 roku kontynuował studia w Wiedniu, gdzie zdobył gruntowną znajomość starożytnego języka hebrajskiego. 1890. W 1811 roku przybył do Jerozolimy, aby założyć Szkołę Studiów Biblijnych, instytucję, która stała się ważnym ośrodkiem badań biblijnych. Lagrange opracował metodę krytycznej egzegezy, próbując połączyć badania naukowe z badaniami religijnymi. Jego nowatorskie podejście spotkało się jednak ze sprzeciwem i zostało oficjalnie potępione przez papieża w 1920 roku. Lagrange pozostał jednak wierny Zakonowi i Kościołowi, poświęcając się modlitwie i badaniom.
Dopiero w 1943 roku doceniono wartość jego metody, która stała się podstawą współczesnej biblistyki.

Po napisaniu licznych studiów i komentarzy do Ewangelii, ze względów zdrowotnych powrócił do Francji, gdzie zmarł w Saint-Maximin w 1938 roku. Wiadomo, że w godzinie śmierci nucił pieśń: „Jerozolimo, moja Jerozolimo…”.
Proces beatyfikacyjny jest nadal w toku.

Bibliografia: Bernard Montagnes, Marie-Joseph Lagrange. Biografia snu. Paryż Cerf 2005; Marie-Joseph Lagrange, Journal Spirituel, Éditions du Cerf, Paryż 2014.