Zakon dominikański przybyli do Tallina w 1226 lub 1229 roku, zakładając klasztor na wzgórzu Tompea, a w 1266 roku przenieśli się na Dolne Miasto, gdzie do dziś stoi część średniowiecznej budowli.

1990. W latach 90. XX wieku Zakon Dominikanów, zwany również Zakonem Kaznodziejskim, przeżywał nowy rozkwit w Europie Wschodniej – klasztory znacjonalizowane w czasach komunizmu zostały zwrócone, a młodzi ludzie, którzy poczuli powołanie do wstąpienia do zakonu, trafiali do dominikanów. Dominikanie powrócili do Tallina w listopadzie 1996 roku.

W Tallinie bracia osiedlili się na terenie średniowiecznego klasztoru przy ul. Müürivahe 33, gdzie również wybudowano kaplicę. Odbudowany klasztor został poświęcony świętej Katarzynie ze Sieny. Bracia, w czarnych płaszczach i białych szatach, ponownie przechadzali się po dziedzińcu klasztornym, tak jak czynili to wieki temu, dając sygnał, że nawet w szybko zmieniającym się świecie istnieje ponadczasowa wartość i ciągłość.

Misja dominikańska w Tallinie nadal działa. W małym klasztorze mieszka brat Alain Arnould OP z Belgii. Działa tam również świecka wspólnota dominikańska – grupa osób podzielających duchowość i cele zakonu. Misja w Tallinie podlega jurysdykcji francuskiej prowincji zakonu.